طراحی لوگوی «نوبانگ چکامه» بر پایه‌ی پیوند میان ساختار موسیقی و بیان بصری هنر ایرانی شکل گرفته است. فرم اصلی لوگو با الهام از نشانه‌ی دولاچنگ، به‌عنوان نمادی جهانی از ریتم، تداوم و جریان موسیقی، طراحی شده و با انحنای نرم و کشیده‌ی خود، یادآور خطوط بدنه‌ی سازهایی چون ویولون و تار ایرانی است؛ سازهایی که ذات آن‌ها بر ظرافت، طنین و بیان احساسی استوار است. این خطوط سیال و عمودی، حس صعود، نغمه و حرکت صوتی را به‌صورت ناخودآگاه به مخاطب منتقل می‌کنند. در کنار این فرم، تایپوگرافی فارسی «نوبانگ چکامه» با رویکرد نستعلیق شکسته انتخاب شده تا پیوند لوگو با سنت ادبی و موسیقایی ایران تثبیت شود؛ شکسته‌بودن حروف، بیانگر پویایی، بداهه‌پردازی و روح زنده‌ی موسیقی است. انتخاب رنگ قهوه‌ای مایل به قرمز در کنار طیف خاکی، بر مفاهیمی چون اصالت، گرما، ریشه‌مندی و وقار تأکید دارد و لوگو را از فضای صرفاً مدرن دور کرده و به قلمرو هنر فاخر و ماندگار نزدیک می‌کند. این ترکیب فرمی و رنگی، هویتی متین، فرهنگی و قابل‌اعتماد برای مخاطب عام و حرفه‌ای ایجاد می‌کند.
